ΜΕΓΑΛΩΣΑ...

Μεγάλωσα
Στο τέρας της πόλης
Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέματα
Κατάπια λόγια λιπαρά
Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω
Κορόιδεψα την δίψα μου να δω… γιατί είμαι εδώ
Μεγάλωσα
Με αισθήματα χημείας , με στυλ δοσοληψίας
Με βλέμματα συμπάθειας και άσκοπης προσπάθειας
να είμαστε καλοί
Εμείς ?
Άλλο εμείς , Άλλοι εμείς,

Πάντα γι άλλα μιλάμε - Πάντα γι άλλους μιλάμε
Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα
Τέρας της οικογένειας
Ανούσιας ευγένειας με ψευτο- υποταγή
Ηθοποιός παιδί στο ρόλο του μεγάλου
Δεν σου μιλώ για βία, μιλάω για βιασμό
Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο
Με μια εφηβεία λάσπη, στο σιχαμένο άστυ
Ενήλικας μετά νευρωτικός

Πάντα γι άλλα μιλάμε - Πάντα γι άλλους μιλάμε
Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα
Σύνδεση otenet,
γλυκά απ’ το Palette ,
μετά στα Silhouette
Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ
Τα όνειρα σε σύνθλιψη ,αργότερα η κατάθλιψη
Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυαγό
Πάμε γι άλλα μια ζωή πάμε γι άλλα
Βάλτο στα πόδια - πονάει πολύ
Σε φτύνω σε φιλώ- δεν σε πάω μα σ΄ αγαπώ
Παράνοια – διάνοια - επιφάνεια
Επιφάνεια– επιφάνεια - επιφάνεια
Στεριά - Πιάσαμε στεριά- Πιάσαμε στεριά
Δάκρυα …Καυτά μου δάκρυα
Ο πόνος μαλακώνει
Δάκρυα… Καλά μου δάκρυα - Βιολογικός καθαρισμός

Πάντα γι άλλα μιλάμε- πάντα γι άλλους μιλάμε
Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε
Μεγάλωσα
Αγάπη πριν το άλφα
Και κάτω απ΄ το μηδέν το υποσυνείδητό μου
Το χώμα του λασπώνει,
τους σάπιους μου καρπούς ανακυκλώνει
Μεγάλωσα
Μα το παιδάκι κλαίει
Δεν ξέρει γιατί φταίει Δεν έχει που να πάει
Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια
Αποσυρμένο χρόνια στης φάτνης του τα βάθη
”Καλά να πάθει-Καλά να πάθει-καλά να πάθει”
Η μάνα του φωνάζει
Του δίνει γάλα , το μαλώνει
Έτσι πια θα το μεγαλώνει

Πάντα γι άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε

Μεγάλωσα θα πει - να κάνεις το παπί
Να ζεις την απουσία
Να γίνεις εξουσία
Να μάθεις να γελάς
Και να παραφυλάς
Να παίρνεις αποφάσεις
Να απαγορεύεται να χάσεις
Μεγάλωσα σημαίνει
Να ζεις με αυτό που σ΄αρρωσταίνει
Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια
Να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια
Να ρίχνεις σ’ άλλους τ’ άδικα
Να βλέπεις πρωϊνάδικα
Να ακούς πιστά τις αναλύσεις
Να αιμοδιψάς για ειδήσεις
Να λες και yes να λες και no
Να συνηθίζεις τα πορνό
Να πολεμάς στον καναπέ
Nα μην μπορείς χωρίς Φραπέ

Πάντα γι άλλους μιλάμε

Μεγαλώνω θα πει
Να ‘ρχεται η ανατροπή
Οι καιροί να στη φέρνουν
Τα μυαλά σου να γδέρνουν
Να ζητάς να κουρνιάσεις
Και να βρίσκεις οάσεις Στις ψυχώσεις των άλλων
Που έχουν για περιβάλλον
Ίδιες φάτσες με σένα
Γόνατα λυγισμένα
Όνειρα ξεχασμένα.

TEIXH...

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ

Αλλο δεν σκέπτομαι : το νουν μου τρώει αυτή η τύχη

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον

Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον

Ανεπαισθήτως μ’έκλεισαν από τον κόσμο έξω.

Καβάφης

ΚΑΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΕΠΕΙΔΗ...

What a show!
Η ιστορία του κομμουνισμού σε 5 μόλις λεπτά...

ΠΑΙΔΕΙΑ...

«Και πρώτ’ απ’ όλα, τι εννοούμε λέγοντας παιδεία;

Την πληροφορία, την τεχνική, το δίπλωμα εξειδίκευσης που εξασφαλίζει γάμο, αυτοκίνητο κι ακίνητο, με πληρωμή την πλήρη υποταγή του εξασφαλισθέντος, ή την πνευματική και ψυχική διάπλαση ενός ελευθέρου ανθρώπου, με τεχνική αναθεώρησης κι ονειρικής δομής, με αγωνία απελευθέρωσης και με διαθέσεις μιας ιπτάμενης φυγής προς τα’ άστρα;

Αυτή την δεύτερη παιδεία την αποσιωπούν και δεν την δίνουν δωρεάν.Γιατί δεν συντηρεί και δεν υπηρετεί συστήματα. Αντίθετα, τα ελέγχει, τα αναθεωρεί και τα’αποδυναμώνει.»

Μάνος Χατζιδάκις
σχόλιο του από τη ραδιοφωνική συχνότητα του «τρίτου προγράμματος»

ΕΚΕΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ...

ΟΛΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΨΕΥΤΙΚΑ...

ΑΝΩΝΥΜΟΣ...